پیشگویی شهادت امام حسین(ع)

این که آیا امام حسین(ع) می­دانست در کربلا شهید خواهد شد، یا آن که غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از روایات و اصول اعتقادی شیعه بر می آید، آن حضرت خبر داشتند و آگاهانه شهادت را برگزیده بودند. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم پیامبر(ص)، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و رسول با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که حسین(ع) فرزند پیامبر خاتم در کربلا شهید خواهد شد. در این باره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون نوح، آدم، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی و عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمی گنجد. علی(ع) همراه تنی از سرزمین کربلا عبوری کرد که چشمانش پر از اشک شد و فرمود:«هذا مُناخٌ رِکابِهِم و هذا مُلقی رِحالِهِم و ههُنا تُراقٌ دِمائُهُم...» این جا محل فرود آمدن مرکب آنان است و این جا خونشان ریخته می شود. جبرئیل هم به پیامبر خود خبر داده بود که «إنَّ أُمَّتُک تَقتُلُ الحُسَینَ مِن بَعدِکَ...» امت تو، پس از تو حسین(ع) را می کشد. حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و به صورت خارق العاده در کنیسه ها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است، از جمله بر دیوار کلیسای نصاری که سر مطهر امام حسین(ع) را به آن جا برده بودند، نوشته شده بود:

أترجوا أمة قتلت حسینا

آیا امتی که حسین را کشته است در روز

شفاعة جدة یوم الحساب

قیامت امید شفاعت جدش را دارد؟