یکی از معضلات مدرسه حضور کم رنگ طلاب ـ  بالاخص عزیزان پدر بزرگ ـ در کتابخانه می باشدکه خود ظرف علمی پایداری در لایه های مختلف مدرسه ایجاد نموده است . متاسفانه باید گفت :

در مدرسه ی حضرت خاتم الانبیاء ( صلوات الله علیه و آله ) هر چه پایه طلبه بالا می رود حضورش در کتابخانه کمتر می شود . به این صورت که به ضرس قاطع می توان گفت :

بیشترین میزان حضور به ترتیب برای پایه ی 2 ، 1 و 3 می باشد .

استدلال بیشتر عزیزان این است که کتابخانه سر و صدا دارد و در حجره موقعیت بهتری برای مطالعه وجود دارد . اما باید دانست جدای از اینکه ادعای مذکور صحیح نیست و منطقه ی فریبی برای برنامه ریزی علمی طلاب به حساب می آید ، باید خوب توجه داشت که کتابخانه خانه ی کتاب و دزدگیر وقت است .

خیلی اوقات ما می دانیم زمان تلف شده ی زیادی داریم اما نمی دانیم از کجاست . می دانیم برنامه ریزی ما سوراخی دارد ولی هر چه می گردیم سوراخ را پیدا نمی کنیم .

مطالعه ی 1 ساعته در حجره ؛ 10 دقیقه اش با استراحت و گفت و گو در باب مسائل مختلف می رود نصف دیگرش با گعده  می سوزد و 1 ربعش هم به عنوان میان برنامه ، در بیرون حجره با صحبت های غیر ضروری هدر می رود .

اگر بقیه ای هم مانده باشد با حالتی غیر علمی لم داده یا گاهی نیمه خوابیده استفاده می گردد . تازه یادم رفت بگویم گاهی هم کاری از ما می خواهند که تمام وقت را به باد می دهد و آخرش هم می شویم شخصیت غیر درسی متواضع و کار راه انداز ( بخوانید الاف ) و بقیه هم درس خوان و ملا !

مطالعه در کتابخانه جلوی همه ی این دزد های کتاب و شخصیت را می گیرد ؛ پس کتاب باید در خانه اش خوانده شود .